Sociale economie

4 colleges van 2 uur
donderdag 14.30-16.30 uur
data:
7-2-2019
14-2-2019
21-2-2019
28-2-2019
kosten: € 100,00

Dr. Theo Salemink

(1946), historicus en theoloog. Doceerde aan de universiteit van Tilburg. Schreef ‘Katholieke kritiek op het kapitalisme’ (1991) en ‘Op de rug van de tijger’ (2015). Publiceerde over de sociale kwestie in Nederland, over de geschiedenis van het antisemitisme, over beelden over de islam, maar ook over de avant-garde in de kunst en over de Nederlandse dichter- schilder Lucebert. Publiceerde samen met zijn broer Leo Salemink ‘Ondankbare grond. Een boerenepos’ (2014) over de grote veranderingen in de landbouw in Achterhoek en Liemers.

Op de rug van de tijger

Pleidooi voor een economie met een menselijk gezicht Socialistische, katholieke en protestantse visie vergeleken

Het kapitalisme is weleens vergeleken met een wilde rit op de rug van een tijger. De tijger kiest zijn eigen weg en kan ons naar een bestemming brengen die noodlottig is. Maar eraf springen zou nog gevaarlijker zijn. En daarom vervolgen we onze stuurloze rit, vastgeklampt op de rug van wat onze ondergang kan worden.

Dit schrikbeeld schetste de econoom Bob Goudzwaard na de crisis van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Hij pleitte voor een ‘economie van het genoeg’. De crisis van 2008 heeft de situatie er niet beter op gemaakt. Ook nu klinken er stemmen om het kapitalisme te temmen en bij te sturen. Economen en politici debatteren over markt en staat, over banken en schulden, over groei en duurzaamheid.

‘Op de rug van de tijger’ gaat over de morele dimensies achter deze felle debatten. In welke richting sturen we de tijger en waarom? Waarom moeten we streven naar een duurzame economie? Waarom moeten we rijkdom herverdelen? Waarom hebben armen rechten? Wat is een menselijke maat? Waarom is rijkdom relatief?

Op zoek naar antwoorden op al deze vragen, gaat dr. Theo Salemink in gesprek met mensen als Milton Friedman, Karl Marx, Thomas van Aquino, Johannes Calvijn, Tariq Ramadan, Boeddha en Franciscus. De conclusie is dat we, hoe moeilijk ook, de tijger moeten zien te temmen.
De tijger moet een menselijk gezicht krijgen, een gezicht dat recht doet aan de rechten van alle mensen.

Menu